your movie guide

Twój progres

0%

Oceniłeś 0/15 filmów. Oceń 15 więcej & sprawdź co obejrzeć dziś wieczorem!

CIEKAWY PRZYPADEK BENJAMINA BUTTONA, reż. David Fincher

Artykuł zawiera spoilery!

Jest gość. Zostaje podrzucony jako niemowlę do domu starców. Tam się nim opiekują, tam znajduje sobie przyjaciółkę, po jakichś dwudziestu latach opuszcza dom by zaciągnąć się na pokład holownika. Ma romans z mężatką, ta go pewnego dnia bez słowa opuszcza. Wraca zdruzgotany do domu, poznaje swojego ojca, odnajduje swą przyjaciółkę z lat dziecięcych, zakochują się w sobie, ona zachodzi w ciążę i jest fajnie. Do czasu.

----

Brzmi znajomo? Brzmi ze wszech miar typowo, banalnie, wtórnie, itp? Ano właśnie.

----

Tym, co różni gościa od innych, jest fakt, iż he's aging backwards. Mogłabym to przetłumaczyć na młodnieje, zamiast się starzeć ale bardzo lubię słowo backwards.

Zakończyłam pierwszą część zwrotem do czasu, gdyż dopiero pod koniec robi się ciekawie, gdy bohater - Benjamin, prawda - postanawia opuścić rodzinę. Obawia się bowiem, że jego dziecko nie będzie w stanie zaakceptować ojca, którego powierzchowność wywołuje wrażenie, iż jest jej młodszym - coraz młodszym ;) - bratem. Sam też nie chce, by traktowała go jak kumpla.

----

Spodobało mi się takie postawienie sprawy. Dopiero wtedy Benjamin Button wywołał we mnie coś więcej niż znużenie i na dodatek wywołał bardzo pozytywne nastawienie. Nie dla siebie, dla swojej decyzji jedynie.

Całej historii jednak nie kupuję, wybaczcie. Jeden wątek to dla mnie za mało, by zafascynował mnie cały obraz. Nie podpiszę się pod peanami na cześć The Curious Case.... Zwłaszcza kiedy już sama reklama filmu, nawet nie trailer, wszystko mi dopowiedział.
Ta jego właściwość nawet specjalnie nie wpływa na jego losy, poza tym, że nie wychowuje się w swojej biologicznej rodzinie.

Są pewne smaczki, jak scena rodem z Rosemary's Baby, gdy Rosemary zagląda do kołyski i na jej twarzy rodzi się przerażenie, przy jednoczesnym niepokazaniu zawartości kołyski widzowi.
Tudzież moment cudu, gdy ksiądz zwraca się do boga o przywrócenie Benjaminowi władzy w nogach, on wstaje z wózka i przechadza się przed wiernymi. W istocie nie żaden bóg, tylko biologia to sprawiła - Button ma wtedy z cztery czy pięć lat, więc normalne, że zaczyna chodzić. Choć w sumie świadczy o pewnym opóźnieniu, dzieciaki umieją chodzić już w wieku trzech lat. Ale dobra.

Całkowicie się zgadzam z Oscarem za charakteryzację, bo przygotowano Pitta wybornie. Zarówno starego, jak i młodego. Młodego, czyt. wyglądał pod koniec jak za czasów Fight Clubu czy Siedem. Bardzo przyjemny dla oka.
Wygląd niemowlęcia określiłam pod nosem jako komputerowy falsyfikat, bo wygląda jak te wszystkie fantastyczne postaci z Władcy Pierścieni, czy innego szajsu technologicznego.

Nie zawiodła mnie również Cate Blanchett, która kolejny raz udowodniła, że jest bardzo dobrą aktorką. O ile Pitt nie miał za wiele do roboty, bo widz miał zaniemówić na przeszło trzy godziny, tylko za sprawą jego wyglądu - czasem i mnie zatykało, ale z przyczyn damsko-męskich, patrz: scena na motorze lub na jachcie w ciemnych okularach - o tyle Blanchett starzała się jak każdy i musiała grać. Reagować na te zmiany kochanka, okazywać uczucia i emocje sposobem gry.
Uroczo jej w rudych włosach. I właśnie w tym odcieniu, który mnie od miesięcy interesuje.

Hm. Opis fabuły zawarłam w dwóch, krótkich akapitach. I niech to mówi samo za siebie.

No na tym portalu zachwytów nad tym filmem raczej za wielu nie znajdziesz. Nudny film o zmarnowanym potencjalne, bo oprócz jednego, powiedzmy, dylematu na koniec, niewiele z tego "ciekawego przypadku" wynika. Ja dotrwałem do końca tylko dzięki Cate Blanchett.

.

Wypowiadasz się doktorze jak wszechwiedząca i nieomylna wyrocznia reprezentująca cały serwis.
Nie tylko mi się ten film bardzo podobał,o czym świadczy spora liczba ósemek i dziewiątek.

.

Myślę, że sam pomysł tego filmu go troszkę broni. Temat jest z założenia dla mnie intrygujący. Wykonanie [ jak zawsze ] mogło być przecież inne i trafiłoby zapewne do większej rzeszy. Uważam, że film pomimo wszystkiego broni się sam pewną śmiałością.

.

A ja uważam, że właśnie pomysł sprawia, że film ogląda się z pewnym poczuciem, hm, rozczarowania? No, mi tak się go oglądało. Właśnie ze względu na całkiem ciekawy, nowatorski pomysł, który został "popsuty" przez sposób realizacji. Nie ta skala pewnie, ale to podobnie jak w Klubie 54. gdzie pomysł dawał niezłe pole do popisu. Które nie zostało wykorzystane.

.

Ja uważam, że sposób realizacji jest perfekcyjny i 13 nominacji do oscara należało się bardziej niż 12 dla "Jak zostać królem".

.

Strony technicznej nie ma się co czepiać. Aktorstwa również. Te dwa elementy akurat przemawiają na korzyść filmu. Gorzej moim zdaniem ze scenariuszem, bo przyznam, że rok po obejrzeniu filmu nie pamiętam właściwie żadnej sceny.

.

A tak, tak, moje baty kieruję w stronę nie grających, a tego, co mieli grać. Pitt to taki wiadomo, budyń z soczkiem mętny, ale Blanchett jak najbardziej.

.

Mi też nie chodziło o zarzuty względem strony tech. Źle się cholera wyraziłem wcześniej. Spodobał mi się bardzo ogólny pomysł filmu.

.

@umbrin: ależ nie miałem takich intencji! Zerknąłem tylko na średnią ocenę i na krótkie recenzje, z których wiele było bardzo krytycznych. Mój osobisty stosunek do tego filmu jest akurat dość neutralny - na 6.

.

Ja wam powiem, że jestem ciekaw jakie filmy zrobi Fincher za 5, 10 lat. Do tej pory z jego filmów najbardziej trafił do mnie Obcy 3. Seven też lubię, był mroczny i dość intrygujący. Zodiak też był dobry. :)

.

Wypowiem się po raz kolejny, choć nie powiem nic nowego. Ten film jest pusty. A co gorsza, udaje rzecz ambitną i wartościową. Nie zadziałało absolutnie nic poza zdjęciami, ale one same dobrego filmu zbudować nie potrafią. Historia jest nudna, mało błyskotliwa, trywialna wręcz. Jeden z najgorszych filmów jakie widziałem, nigdy i za nic nie chcę oglądać tego barachła ponownie.

.

Zaloguj się aby skomentować lub połącz przez Dołącz przez Facebook